ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

67 Δέκα ο Γκριζοποντικάκης και δέκα ο Απροποντικά- κης. Η γιαγιά ήταν πάντα δίκαιη. Τα ποντικάκια χάρηκαν τόσο πολύ. Τους άρεσε το τυρί και οι γονείς είχαν καιρό να στείλουν. - Ω, τι θησαυρός λιχουδένιος! Θα τα φάω όλα τώρα, να χορτάσω μέχρι να μην μπορώ να κουνηθώ, φώ- ναζε ο Ασπροποντικάκης. Ο Γκριζοποντικάκης τον κοίταζε με έκπληξη. Μόλις πήγε να ανοίξει το στόμα του να φάει το πρώτο τρι- γωνικό τυράκι του φώναξε: - Στάσου, αδελφέ μου. Αν τα φας όλα σήμερα, αύριο θα πεινάσεις. - Πεινάω, δεν καταλαβαίνεις; - Φάε ένα να σου κόψει την πείνα και έλα να σκε- φτούμε τι θα κάνουμε τα υπόλοιπα. - Θα τα φάμε βέβαια. Τι να τα κάνουμε; - Αν τα φάμε όλα θα σκάσουμε. Θα γίνουν οι κοιλί- τσες μας σαν βαρέλια. - Και να μην φάμε; - Να φάμε όσο πρέπει για να μην πεινάμε. Εγώ με ένα είμαι χορτασμένος. - Εμένα δεν μου φτάνουν ούτε τρία. - Ωραία, εσύ φάε τρία. - Και τα άλλα εφτά; Εσύ, που θα έχεις εννιά, τι θα τα κάνεις; - Κάτι που θα μου εξασφαλίσει ότι σύντομα δεν θα πεινάσω ξανά.