ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

53 - Κι εμείς τον είχαμε για τεμπέλη. Δέκα χρόνια προε- τοιμαζόταν. - Ναι, αλλά τι ήθελε να μας πει; Έμειναν με την απορία. Δεν ήξεραν τι να αποφασί- σουν. Τους έλειπε πολύ η βασίλισσά τους. Δεν είχαν με ποιον να συζητήσουν και ποιος να πάρει την ευθύνη της απόφασης. Τι να έκαναν; Ευτυχώς τους είδε έτσι απελπισμένους ένα σκαθάρι και τους πλησίασε. - Τι κάνουν δυο μυρμήγκια εδώ πέρα; - Θέλουμε να καλλιεργήσουμε. Αλλά δεν έχουμε εμπειρία καλλιεργητή και φοβόμαστε μην κατα- στρέψουμε τους σπόρους. Αν τους βάλουμε όλους … έλεγε ο Μυρ και ο Μήγκι τον διέκοψε. - Είπαμε όχι όλους. Το τόνισε ο τζίτζικας. Όσους μας περισσεύουν. - Σωστά, συνέχισε ο Μυρ, αν βάλουμε όλους και χα- λάσει η καλλιέργεια, πάει η τροφή μας. Το σκαθάρι τότε τους είπε τι κάνει εκείνο. - Κάποιους από τους σπόρους τους δίνω σε άλλους καλλιεργητές κι έτσι από τη σοδειά που θα έχουν, έχω κι εγώ ένα μικρό μέρος. Μεγάλη σοδειά, με- γαλύτερο και το δικό μου μέρος. Καταστράφηκε η σοδειά, πάει και το δικό μου μέρος. Αλλά δεν τους δίνω όλους στον ίδιο. Δίνω σε πολλούς διαφορετι- κούς. Σαν να τους αγοράζω ένα κομμάτι της καλλι- έργειάς τους.